สิ่งเหล่านี้

เรื่องมันมีอยู่ว่า

ก่อนหน้าจะถึงฟิ้วแคมป์ (งานโชว์ผลงานของนักทำหนังและภาพเคลื่อนไหวสมัครเล่น ดูต่อที่ www.fuse.in.th) เราได้ฟังเพลง สิ่งเหล่านี้ ของ greasy cafe แล้วชอบ ประกอบกับเดือนนี้ธีมฟิ้วแคมป์คือการทำเอ็มวี เลยคันไม้คันมืออยากลองทำงานส่ง ภายใต้เงื่อนไขเวลาอันน้อยนิดช่วงก่อนปิดเล่ม และทุนทรัพย์แค่กล้องดิจิตอลที่ถ่ายวีดีโอได้ (แถมยืมของพ่อมาอีกต่างหาก)

เริ่มจากหาแรงบันดาลใจ  ฟังเพลง ฟังเพลง ฟังมันทุกวันจนจำได้ว่าท่อนนี้อยู่นาทีไหน เพราะเพลงมันแบ่งเป็นสองครึ่งด้วย ท่อนที่จะแบ่งระหว่างเนื้อหาสองท่อนถือเป็นkey word ของเพลงนี้ด้วย

ฟังเพลง แตกโจทย์ไปเรื่อย

 

เราชอบวาดรูปเวลาคิดงานไม่ออก มีอยู่ครั้งหนึ่งเราวาดเป็นเส้นตรง แล้วก็ผุดรูปอย่างดอกไม้ มนุษย์ไม้ขีด คิดว่ามันน่าจะเหมาะกับการเล่าเรื่องด้วยภาพกับอะไรสักอย่าง พอมาเห็นโจทย์เพลงนี้ก็เหมาะเจาะ เลยลองร่างดู

ลากมั่วไปเรื่อย

 

ภาพที่คิดในหัวคือ ลากเส้นแล้ววาดรูปที่ลิงค์กับเพลงไปเรื่อย คิดว่าเนื้อหาของเพลงกับภาพควรไปด้วยกัน แต่พอคิดจริงๆ ก็ยากเพราะคำในเพลงไม่ได้เดินเป็นเส้นตรงตามลำดับเวลาขนาดนั้น เลยคิดถึงความรักที่เป็นสูตร พบ รัก แต่งงาน มีครอบครัว ขณะที่ครึ่งหลังของเพลงคือการทำลายภาพแรกที่เคยสร้างมาทั้งหมด

พอคิดอย่างนี้เลยต้องกะเรื่องเวลาดีๆ เพราะตอนแรกเรากะว่าจะวาดแบบ long take คือเปิดเพลงและวาดตามไปสดๆ แต่คิดอีกทีถ้าเราถ่ายเป็นชอตสั้นๆ แล้วมาตัดต่อน่าจะน่าสนใจกว่า เลยลองร่างซีเควนซ์แบบลงลึกในรายละเอียด แต่ก็เปิดเพลงตามไปด้วยเพื่อเช็กเรื่องเวลาว่ามันไปด้วยกันได้จริง

เราคิดจะทำงานนี้ก่อนหน้าฟิ้วแคมป์หนึ่งอาทิตย์ ทุกคืนหลังเลิกงานเลยต้องเจียดเวลามานั่งฝึกวาดรูป วาดซีเควนซ์ไปเรื่อย เพราะถ้ารอวาดสดวันนั้นเละแน่ๆ ค่อยๆ จับแนวทางของเพลงไปเรื่อย จนถึงวันถ่ายจริง

โต๊ะที่เกิดเหตุ

 

เราใช้วิธีถ่ายแบบเดียวกับหนังเรื่องที่แล้ว (ฉันมองเห็นความมืด ถ้าว่างและขยันพอจะเล่าเรื่องนี้อีกทีนะ) คือใช้สมุดเปล่าหนึ่งเล่ม ปากกา กล้องและขาตั้งกล้อง โคมไฟสำหรับจัดแสงไม่ให้มีเงาตอนเขียน วิธีก็เอากล้องมาตั้งไว้ด้านหน้า แล้วก็เขียนลงบนสมุด วาดเสร็จก็พลิกหน้าต่อไป (ความจริงตอนแรกกะจะใช้กระดาษต่อเนื่องแบบที่นักบัญชีใช้ เพราะจะได้ลากเส้นยาวๆ ต่อเนื่องได้ แต่ก็ทำยากไปบวกกับกระดาษเขาขายกันยกลังลังละ 300 กว่า แบบนี้ทั้งไม่เปลืองกระดาษและไม่แพงด้วย)

ตอนที่คิดซีเควนซ์ เรานึกอยู่นานว่าตอนท่อนหลังของเพลงจะย้อนกลับไปทำลายภาพตอนต้นได้ยังไง วิธีใช้ปากกาขีดฆ่าง่ายที่สุด แต่ก็ดูง่ายไป เลยพยายามคิดกิมมิคที่ทับซ้อนกันในรูปเดียวได้ เช่น รูปบ้านที่วาดตอนแรก ตอนครึ่งหลังเราก็วาดเป็นซี่กรง เปรียบเหมือนความมั่นคงคือคุกกักอิสระไม่ให้ไปไหน เป็นกิมมิคแบบเพ้อๆ หน่อย ฮ่าๆ

ชอบอันนี้มากสุด จากแหวนแต่งงานเป็นกุญแจมือ

 

ถ่ายเสร็จก็ลองตัดต่อ ความยากคือทำยังไงให้คนดู รู้สึก ไปกับเพลงด้วย เราว่าเอ็มวีที่ดีไม่ควรเน้นแต่เทคนิคอย่างเดียว มันควรสื่อสารคู่ไปกับเพลงด้วย นี่แหละที่ยากเพราะอย่างที่บอกว่าวีดีโอของเรากับเนื้อเพลงไม่ได้ตรงแบบคำต่อคำ ต้องหาวิธีแทรกภาพไปตามอารมณ์เพลง เช่น ช่วงท้ายที่เสียงกีตาร์รัวถี่ๆ ก็ยิงภาพเป็นชอตสั้นๆ แม้ไม่ตรงมากแต่ก็พอช่วยเรื่องอารมณ์ให้ต่อเนื่องไปได้

จำได้ว่าเสร็จสิ้นกระบวนการตอนตีสี่ครึ่งของวันเสาร์ (วันที่ต้องฉายฟิ้วแคมป์พอดี) ยังไม่ชอบมากแต่ก็ถือว่าตรงตามที่คิดไว้ในหัว

จริงๆ ตอนทำเหนื่อยมาก เวลาน้อยแถมทำคนเดียวด้วย แต่พอทำเสร็จก็น่าชื่นใจดีแฮะ