เช้านี้หลังจากใช้คอมจนตาลาย ผมเดินลงมาหาอะไรกินชั้นล่าง
บนโต๊ะมีข้าวผัดเหลือๆ แกงจืดสาหร่าย ไข่ดาวเหี่ยวๆ หนึ่งฟอง
ผมเปิดฝาชี เดินไปเสียบปลั๊กไมโครเวฟซึ่งอยู่ข้างตู้เย็น ตั้งใจจะอุ่นแกงจืดมากิน
แต่จังหวะที่หมุนตัวก็พลาดทำน้ำแกงหกใส่กางเกงและพื้นห้องครัว
ผมหาผ้าขี้ริ้วมาเช็ดพื้น หาทิชชู่ชุบน้ำมาเช็ดกางเกง
หลังจากนั้นอะไรๆ ก็ราบรื่นขึ้น ไม่นานผมก็กินข้าวพร้อมไข่ดาวและแกงจืดสาหร่ายอย่างมีความสุข โดยมีพัดลมเปิดแรงสุดอยู่ไม่ไกล
พักหลังผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไร้สาระ ไม่มีความคิดแบบ Critical Thinking เพราะขณะที่บ้านเมืองมีเสียงระเบิดดังขึ้นไม่หยุด ผมกลับวุ่นวายอยู่กับแกงจืดสาหร่ายที่เปื้อนกางเกงตัวเอง
คนเรามีเรื่องทุกข์ร้อนมากมาย ตั้งแต่เรื่องใหญ่ระดับชาติจนถึงเรื่องเล็กในครัวบ้านตัวเอง
หนึ่งในเรื่องทุกข์เล็กๆ ที่เคยเกิดขึ้นในครัวซึ่งผมจำได้ดีที่สุด คือการพลาดทำแก้วแตกใส่เท้าซ้ายตัวเองจนมีแผลเป็นมาถึงทุกวันนี้
คงเป็นเพราะผมไม่ระวัง สติไม่อยู่กับตัว เช่นเดียวกับเมื่อเช้านี้
ไม่รู้เป็นเพราะการไปใช้ชีวิตเป็นพระอยู่หนึ่งเดือนที่ผ่านมาหรือเปล่า ทำให้พักหลังผมกลับมาสนใจเรื่องเล็กๆ ใกล้ตัวมากขึ้น
เรื่องที่เราสามารถควบคุมได้ แก้ไขได้ ทำสิ่งที่อยู่กับตัวให้ดีที่สุด
ไม่รู้ว่าการคิดน้อยลงทำให้ชีวิตมีความสุขมากขึ้นหรือเปล่า หรือผมควรจะใส่ใจบ้านเมืองและเรื่องนอกบ้านให้มากกว่านี้
ช่วยเขกกระบาลผมด้วยนะครับท่านผู้อ่าน ถ้าผมคิดผิด
ระหว่างที่กำลังคิดว่าจะเขียนอะไรต่อ ผมก็พบว่ารอยเปื้อนแกงจืดบนกางเกงตัวเอง ได้อันตรธานหายไปแล้ว
0 Responses to “แกงจืดไข่ดาว”